Roxane van Iperen over haar boek ‘Eigen planeet eerst’ bij de Alkenaer

Wij zijn de marmotten die geleid worden door de schotten in de sjoelbak

aldus Roxane van Iperen (Nijmegen, 1976) in haar nieuwste boek Eigen planeet eerst.  Een fascinerende stelling geponeerd in dit in mei gepubliceerde essay.

Misschien keek u vroeger ook naar de Wie-kent-kwis van Fred Oster. In de finale werd de marmottenrace gehouden. Elke marmot, eigenlijk een cavia, kreeg de naam van een in die tijd bekende Nederlander, zoals Mies Bouwman, Tatjana, Jos Brink. Ging jouw marmot, een beetje geholpen, door het 1000 gulden-poortje dan won je dat bedrag.

Zijn wij nu de marmotten die via de schotten de afgrond ingeduwd worden?

Dat vraagt Roxane van Iperen zich af in Eigen planeet eerst. Bij het woord planeet is de eerste gedachte het klimaat. Maar dit is geen klimaatessay. Dit essay richt zich op de vraag: is ons systeem – de democratische rechtsstaat – wel ingericht om dit probleem te kunnen oplossen? Hierbij gaat Van Iperen in op de politieke ontwikkelingen sinds de val van de Muur, die uiteindelijk laten zien dat het misschien juist de democratie zélf is die ons richting de rand van de afgrond stuurt.